Από το Μεξικό στο Αιγαίο

16050793

ΠΕΡΝΟΥΝ οι μέρες και οι εβδομάδες, αλλά η διαρροή από την πλατφόρμα της ΒΡ στον Κόλπο του Μεξικού συνεχίζεται. Εμείς μπορεί να είμαστε προσηλωμένοι στα δικά μας- οικονομικά- δεινά. Ωστόσο, στις ΗΠΑ έχουμε τη «μητέρα όλων των οικολογικών καταστροφών». Τι θα γινόταν αν αυτό συνέβαινε στο Αιγαίο;
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν το έχουν αναλογιστεί στην κυβέρνηση Παπανδρέου που αυτοπροσδιορίζεται και ως πράσινη. Ωστόσο, το σκέφθηκε ο βουλευτής Μαγνησίας και πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής Κώστας Καρτάλης (φωτό πάνω). Ο Καρτάλης έστειλε σχετική επιστολή στην Τίνα Μπιρμπίλη (φωτό κάτω). Ιδού το επίμαχο απόσπασμα:
« Αξιότιμη κα. Υπουργέ, Με αφορμή την οικολογική καταστροφή στον κόλπο του Μεξικού εξαιτίας της έκρηξης σε πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου θα ήθελα να θέσω το θέμα της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Αιγαίου σε συνάρτηση με εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου. Ουσιαστικά ανοίγει μία νέα συζήτηση για τα μέτρα προστασίας του ευαίσθητου θαλάσσιου περιβάλλοντος από ανθρωπογενείς δραστηριότητες και δρομολογεί εξελίξεις στην κατεύθυνση της αυστηροποίησης ακόμα και απαγόρευσης σε ορισμένες περιπτώσεις των υπεράκτιων γεωτρήσεων. Στο ενδιάμεσο διάστημα απαιτείται η επανεξέταση των κανόνων αδειοδότησης και λειτουργίας των υπεράκτιων γεωτρήσεων και η λήψη νέων και απαιτητικότερων προληπτικών μέτρων ώστε να περιορίζονται οι πιθανότητες για ατυχήματα με αρνητικές συνέπειες στο θαλάσσιο περιβάλλον...».
Ο ΚΑΡΤΑΛΗΣ ρωτά την Τίνα αν υπάρχει στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής σχέδιο δράσης σε περίπτωση «δυσμενούς απροόπτου»- δηλαδή διαρροής πετρελαιοειδών στη θάλασσα- και προαναγγέλλει σχετική συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Συμπέρασμα: το παλαιό σύνθημα «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» επικαιροποιείται επί το οικολογικότερον.

Ενεργειακό λίφτινγκ στα σπίτια

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Φιντικάκης

15938708

Εξειδικευμένες εταιρείες που θα αναλαμβάνουν την ενεργειακή αναβάθμιση σπιτιών και κτιρίων και θα αμείβονται από τη μείωση του κόστους στον λογαριασμό θέρμανσης και ρεύματος, χωρίς ο ωφελούμενος να χρειάζεται να βάλει το χέρι του στην τσέπη, θα κάνουν σύντομα την εμφάνισή τους στην αγορά.

Τον τρόπο λειτουργίας τους, καθώς κι ένα ευρύτατο ακόμη φάσμα ζητημάτων που αποσκοπούν στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας (ψηφιακοί μετρητές σε κατοικίες- επιχειρήσεις, «πράσινα» οχήματα στο Δημόσιο κ.ά.), περιγράφει το νομοσχέδιο που κατέθεσε χθες προς ψήφιση στη Βουλή το υπουργείο Περιβάλλοντος, μετά το τέλος της δημόσιας διαβούλευσης. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο καταναλωτής θα υπογράφει με την επιχείρηση παροχής ενεργειακών υπηρεσιών μια σύμβαση στην οποία θα περιγράφονται η αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού (π.χ. διπλά κουφώματα, θερμομόνωση), το συνολικό κόστος του έργου, η διαδικασία αποτίμησης του ενεργειακού οφέλους, ο τρόπος και ο χρόνος αποπληρωμής της εταιρείας. Στη σύμβαση θα μπορεί να συμμετέχει και τρίτος, ιδίως τράπεζες, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν την παρεχόμενη υπηρεσία για λογαριασμό της εταιρείας, χωρίς εμπλοκή του πελάτη.

Η αποπληρωμή

Το αντάλλαγμα που θα καταβάλει ο πελάτης, βάσει της σύμβασης θα προκύπτει με βάση την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται. Σε περίπτωση μάλιστα που το οικονομικό όφελος από την εξοικονομούμενη ενέργεια αποδειχθεί σε βάθος χρόνου ότι είναι μικρότερο από εκείνο που έχει αρχικά καθοριστεί, η εταιρεία θα εισπράξει λιγότερα χρήματα από εκείνα που τα δύο μέρη είχαν αρχικά συμφωνήσει. Αν πάλι το οικονομικό όφελος από την εξοικονόμηση είναι μεγαλύτερο από το συμφωνηθέν, ο πελάτης καρπώνεται το υπερβάλλον. Τις εταιρείες αυτές θα μπορεί να τις βρει κάποιος σε ειδικό Μητρώο που θα συσταθεί στο ΥΠΕΚΑ και βασικός τους πελάτης, σε πρώτη φάση, θα είναι το Δημόσιο και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας.

Ψηφιακοί μετρητές στα σπίτια

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ του υπουργείου Περιβάλλοντος προβλέπει τα εξής: 1 Για κάθε νέα σύνδεση κατά την κατασκευή νέου κτιρίου ή κατά την αντικατάσταση υφιστάμενου μετρητή, οι εταιρείες ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου πρέπει να παρέχουν στους πελάτες τους ατομικούς μετρητές («έξυπνους» μετρητές) που θα μετρούν σε on-line χρόνο την πραγματική κατανάλωση ενέργειας. Κόστος τοποθέτησης ενός τέτοιου μετρητή στον πίνακα μιας κατοικίας είναι τα 90 ευρώ. Επίσης εντός ενός έτους από την ψήφιση του νόμου, οι εταιρείες υποχρεούνται να ενημερώσουν τους πελάτες τους με συγκριτικά στοιχεία σε ετήσια βάση, ώστε κι εκείνοι να έχουν εικόνα για τις όποιες αυξομειώσεις στα τιμολόγια των πρώτων. 2 Ελάχιστα ενεργειακά στάνταρτ για την αγορά νέου εξοπλισμού ή αντικατάσταση υφισταμένου από τους φορείς του Δημοσίου. Για τον λόγο αυτό θα υπογράφονται Πράσινες Δημόσιες Συμβάσεις. 3 Υποχρεωτική ποσόστωση στο Δημόσιο για χρήση «πράσινων» οχημάτων (υβριδικών, ηλεκτροκίνητων), καθώς επίσης αντικατάσταση των παλαιών ρυπογόνων. ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑΓΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Τελευταία βόλτα στον Αλιάκμονα

«Θέλαμε να απολαύσουμε για τελευταία φορά το πανέμορφο φαράγγι του Αλιάκμονα. Γι΄ αυτό κι ακολουθήσαμε με τα καγιάκ μας τη φυσική ορμή του ποταμού, προτού πνιγεί στην υπό κατασκευή τεχνητή λίμνη. Τους επόμενους μήνες θα εγκλωβιστεί στις τουρμπίνες παραγωγής ενέργειας, στο σχεδόν έτοιμο νέο φράγμα της ΔΕΗ...».

Ταξίδεψαν επτά ώρες από την Αθήνα για να χαρούν την αποχαιρετιστήρια υδάτινη κατεβασιά τους. Οκτώ έμπειροι καγιάκερ, όλοι μέλη της Αθηναϊκής Λέσχης Καγιάκ, είπαν το περασμένο Σαββατοκύριακο το δικό τους «αντίο» στον αγαπημένο τους, μεγαλύτερο ελληνικό ποταμό, τον Αλιάκμονα, έκαναν κουπί και στον παραπόταμό του, τον Βενέτικο. «Μπήκαμε λίγο σφιγμένοι, καθώς ξέραμε πως θα είναι δύσκολα τα πράγματα, λόγω της βροχής που προηγήθηκε και είχε ανεβάσει κι άλλο τα νερά. Στο τέλος όμως, όπως πάντα, αποζημιωθήκαμε, η χαρά μας ήταν έκδηλη που τα καταφέραμε στη διέλευσή μας. Είπαμε ωστόσο όλοι μας “κρίμα”, μια και ήταν το τελευταίο ραντεβού μας εκεί: ήταν η τελευταία αναμνηστική, τετράωρη, διαδρομή μας στο Κόκκινο Φαράγγι, μεταξύ Κοζάνης και Γρεβενών, στον λεγόμενο Αλιάκμονα Β΄- το πιο δύσκολο, μήκους 12 χιλιομέτρων, τμήμα του ποταμού. Αυτό που από το 2011 θα χαθεί στην τεχνητή λίμνη του νέου υδροηλεκτρικού έργου, του Αγίου Ιλαρίωνα, του πέμπτου κατά σειρά στην περιοχή, πιθανότατα όχι και του τελευταίου. Με δυο λόγια, δυστυχώς ένα από τα σπουδαιότερα ελληνικά ποτάμια, σ΄ ένα μοναδικό τοπίο, δεν θα υπάρχει από του χρόνου, τουλάχιστον με τη μορφή που έως τώρα το έχουμε γνωρίσει...», λέει στα «ΝΕΑ» ο επικεφαλής της ομάδας «Οι φίλοι των ποταμών» Νίκος Μαυρής.
Προορισμός τακτικών αποδράσεών τους χρόνια τώρα, αναπόφευκτα ο Αλιάκμονας φέρνει στη μνήμη τους παλαιότερες εκδρομές τους. «Εμείς οι λάτρεις του καγιάκ και του ράφτινγκ θα θυμόμαστε ένα πραγματικά υπέροχο ποτάμι, που κυλά μέσα σ΄ ένα βαθύ κι εντυπωσιακό φαράγγι, σχηματίζοντας τέσσερα από τα μεγαλύτερα περάσματα άγριου νερού που συναντάμε σε ελληνικούς ποταμούς! Πρόκειται για έναν οικολογικό παράδεισο, με τα περισσότερα πτηνά, ερωδιούς, πάπιες κι ένα σωρό άλλα. Μιλάμε όμως και για ένα φυσικό εμπόδιο μεγάλης δυσκολίας που λόγω της υψηλής στάθμης του δεν το περνά εύκολα ο οποιοσδήποτε. Φίλοι μας μάλιστα έχουν κινδυνέψει στο παρελθόν, άλλοι άπειροι καγιάκερ έχουν χάσει εκεί και τη ζωή τους. Είναι ίσως το μοναδικό ελληνικό ποτάμι με τόση πίεση νερού, τα υπόλοιπα είναι ρηχά και στενά συνήθως. Αποτελεί και το πιο γοητευτικό υδάτινο καταφύγιό μας, καθώς συνδυάζει την ξεχωριστή ομορφιά της φύσης- ένα μεγάλο φαράγγι, με μια σειρά από τεχνικές ιδιαιτερότητες για να το διασχίσεις», λέει ο κ. Μαυρής.

Αλλαγή σκηνικού

Ηδη το τοπίο στην περιοχή έχει εμφανώς αλλάξει, όπως διαπίστωσε πρόσφατα και ιδίοις όμμασι. «Είδαμε πως ουσιαστικά το φράγμα έχει στο μεγαλύτερο μέρος του ολοκληρωθεί, υψώνεται ώς τα 130 μέτρα. Η λίμνη που θα σχηματιστεί, μόλις γίνει η έμφραξη του αγωγού εκτροπής και γεμίσει το φράγμα, θα καταλήγει ώς την περιοχή Νησί, θα ισοπεδώνει δηλαδή τη φυσική ροή του μέσα στο φαράγγι. Ταυτόχρονα, και σπάνια γεωλογικά μνημεία, βράχινοι όγκοι που υψώνονται δίπλα του, ηλικίας έως και 270 εκατομμυρίων χρόνων, κινδυνεύουν να χαθούν...», λέει ο κ. Μαυρής και συμπληρώνει: «Τώρα πια είμαστε υποχρεωμένοι να αρκεστούμε στο πιο εύκολο κομμάτι του ποταμού, στον Αλιάκμονα Α΄, που δεν έχει όμως καμία σχέση σε αγριάδα τοπίου, στις εικόνες που συνηθίσαμε. Από κει και πέρα, εναλλακτικές διαδρομές- λύσεις για εμάς τους λάτρεις των ποταμών και των αθλημάτων τους θα είναι στο εξής ο Αώος στα Ιωάννινα, ο Κρικελοπόταμος στην Ευρυτανία κι ο Ερύμανθος στην Πελοπόννησο». 

Πενταπλάσια από ό,τι πιστευόταν η διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού

Πολύ χειρότερη από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί αποδεικνύεται η διαρροή πετρελαίου από τη βυθισμένη εξέδρα άντλησης στα ανοιχτά της Λουιζιάνας, γεγονός που εντείνει τους φόβους για περιβαλλοντική καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού. Η κηλίδα αναμένεται να φτάσει την Παρασκευή στο ευαίσθητο στο δέλτα του Μισισιπή.
Αν και αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι από την υποβρύχια γεώτρηση της εξέδρας, που βυθίστηκε την περασμένη Πέμπτη, διαρρέουν περίπου 1.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, η Ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι η διαρροή από το βυθό φτάνει τα 5.000 βαρέλια.
Δηλώσεις για το θέμα έκανε το απόγευμα της Πέμπτης ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι θα διαθέσει «κάθε διαθέσιμο πόρο» για τη διαχείριση της κρίσης, επισημαίνοντας όμως ότι η εταιρεία BP, η οποία μίσθωνε την πλατφόρμα, «είναι τελικά υπεύθυνη για την κάλυψη του κόστους».
Η πολιτεία της Λουιζιάνα, της οποίας οι υγρότοποι αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη απειλή, κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το πολέμικό ναυτικό στέλνει σκάφη για να συνδράμουν την επιχείρηση απορρύπανσης, ενώ σε επιφυλακή βρίσκονται η ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Ασφάλειας, καθώς και τα υπουργεία Εσωτερικών και Εσωτερικής Ασφάλειας.
Ο Ομπάμα επισήμανε ότι το συμβάν θα μπορούσε να επηρεάσει την ευρύτερη πολιτική για τις υπεράκτιες πλατφόρμες πετρελαίου, στις οποίες θα γίνουν άμεσα νέες επιθεωρήσεις.
Δύσκολη επιχείρηση
Εξετάζοντας εκ νέου τα δεδομένα από την εναέρια παρακολούθηση της κηλίδας και σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία, η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) αναθεώρησε τις εκτιμήσεις της για το μέγεθος της κηλίδας. Η πετρελαιοκηλίδα καλύπτει πλέον περισσότερα από 70.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Τα τηλεχειριζόμενα βαθυσκάφη της BP απέτυχαν να κλείσουν μια βαλβίδα στο βυθό του Κόλπου, σε βάθος 1.500 μέτρων, ώστε να σταματήσουν το πετρέλαιο που αναβλύζει.
Η κάλυψη της οπής με έναν μεταλλικό θόλο, από τον οποίο θα μπορούσε στη συνέχεια να απαντληθεί το πετρέλαιο, θα απαιτούσε τουλάχιστον δύο ακόμα εβδομάδες, ενώ για την οριστική επίλυση του προβλήματος οι εργασίες θα μπορούσαν να διαρκέσουν μήνες.
Το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ξεπεράσει το ένα δισ. δολάρια.
Την Τετάρτη, και ενώ η κηλίδα είχε αρχίσει να πλησιάζει κοντά στις ακτές της Λουιζιάνας και της Φλόριντας, οι Αρχές άρχισαν τις προσπάθειες να περιορίσουν την κηλίδα με ελεγχόμενη καύση. Ειδικά σκάφη συγκέντρωσαν μάζες παχύρρευστου πετρελαίου που επέπλεε στο νερό και έβαλαν φωτιά για μία ώρα, σε μια επιχείρηση που αναμένεται να συνεχιστεί το επόμενο διήμερο.

Η μέθοδος της ελεγχόμενης καύσης δεν έχει καλά αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση (αυτό εξαρτάται από τους ανέμους και τον κυματισμό) και προφανώς παράγει μεγάλες ποσότητες τοξικού καπνού. Ακόμη, δεν είναι σαφές τί επιπτώσεις έχει στη θαλάσσια ζωή.

Όπως προειδοποιούν οι μετεωρολόγοι, οι άνεμοι μπορεί να φέρουν την κηλίδα στις ακτές μέχρι το βράδυ της Παρασκευής.

Από την έκρηξη που σημειώθηκε την Τρίτη 20 Απριλίου αγνοείται η τύχη 11 εργαζομένων που επισήμως πλέον θεωρούνται νεκροί ενώ δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν. Η εξέδρα βυθίστηκε φλεγόμενη την περασμένη Πέμπτη.

Τα δολώματα αφανίζουν τα πουλιά

Ο νεαρός χρυσαετός που υπέφερε εξαιτίας της δηλητηριασμένης τροφής αποτραβήχτηκε στην κορυφή των Βαρδουσίων. Εκεί αργοπέθαινε για τρία μερόνυχτα. Έτσι, νεκρό, τον βρήκε ο δικηγόρος ορειβάτης Α. Λύτρας.

«Πολλοί αετοί, γύπες και άλλα αρπακτικά πεθαίνουν στις φωλιές τους ή σε απρόσιτες ορεινές περιοχές χωρίς ποτέ να τους ανιχνεύσουμε», λέει στα «ΝΕΑ» ο δρ Σταύρος Ξηρουχάκης από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. «Ειδικά οι γύπες που μεταφέρουν τη λεία τους στον πρόλοβο (τον μικρό σάκο κάτω από τον λαιμό), επιστρέφουν στη φωλιά τους και ταΐζουν πολλές φορές τους νεοσσούς τους με δηλητηριασμένη τροφή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πεθάνουν μαζί με τα μικρά τους ύστερα από μερικές ώρες». Άγνωστος αριθμός πουλιών έχει εξολοθρευτεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα από δηλητηρίαση. Είναι η παράπλευρη απώλεια της προσπάθειας να «ελεγχθούν» λύκοι, αλεπούδες, τσακάλια, κουνάβια αλλά και αρκούδες με δηλητηριασμένα δολώματα. Τα αρπακτικά πουλιά που τρέφονται με ψοφίμια (πτωματοφάγα) είναι αυτά που επηρεάζονται περισσότερο τρώγοντας τα δηλητηριασμένα ζώα αφού πεθαίνουν συνήθως ύστερα από λίγα 24ωρα. Οι τοξικολογικές εξετάσεις που γίνονται σε διάφορα εργαστήρια δείχνουν ότι στο στομάχι νεκρών πουλιών, που τυχαία βρήκε κάποιος περαστικός και παρέδωσε σε ειδικούς, βρίσκονται χημικές ουσίες που εμπεριέχονται σε εντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα και φυτοφάρμακα.

Μέσω της τροφικής αλυσίδας 

 

Αντίστοιχα τα νυκτόβια αρπακτικά (κουκουβάγιες) δηλητηριάζονται συχνά μέσω της τροφικής αλυσίδας. Τρώγοντας δηλητηριασμένα ποντίκια συσσωρεύουν στο σώμα τους τα νέα αντιπηκτικά μυοκτόνα που παρεμποδίζουν τη σύνθεση της βιταμίνης Κ με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από εσωτερική αιμορραγία.
Η δρ Μαρία Σαχανά από το Εργαστήριο Βιοχημείας και Τοξικολογίας της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ λέει στα «ΝΕΑ» ότι οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για τον δηλητηριασμό αγρίων ζώων και οι οποίες στη συνέχεια περνούν στο σώμα των πουλιών και τα σκοτώνουν είναι συνήθως τα οργανοφωσφορικά και καρβαμιδικά παρασιτοκτόνα.
«Και τα δύο έχουν τον ίδιο μηχανισμό δράσης». Αναστέλλουν ένα ένζυμο που λέγεται ακετυλοχολινεστεράση και το οποίο διασπά έναν νευροβιβαστή, την ακετυλοχολίνη. Όταν το πρώτο παύει να υπάρχει τότε η ακετυλοχολίνη δεν μπορεί να ελευθε- ρώσει τον υποδοχέα στο κύτταρο για να δεχτεί μηνύματα από το νευρικό σύστημα υπό μορφή ηλεκτρικών σημάτων. Το νευρικό σύστημα διαταράσσεται, προκαλείται αναπηρία, επέρχεται θάνατος. Επίσης αυτού του είδους τα παρασιτοκτόνα παραλύουν τους αναπνευστικούς μυώνες των πουλιών, το διάφραγμά τους δεν συσπάται και πεθαίνουν από ασφυξία.
Οι ερευνητές δρ Νίκος Ζαντόπουλος και δρ Βασίλης Αντωνίου από Ινστιτούτο Κτηνιατρικών Ερευνών Θεσσαλονίκης του ΕΘΙΑΓΕ είχαν εξακριβώσει ήδη τον θάνατο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 εκατοντάδων γλάρων και κορμοράνων στη Θάσο και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης εξαιτίας παρασιτοκτόνων.
«Στην Κρήτη η δηλητηρίαση ήταν δεύτερη σημαντικότερη αιτία θανάτου για τα αρπακτικά. Από τα στοιχεία που είχαμε συγκεντρώσει την περίοδο 1992- 2002, σε σύνολο 476 πουλιών, τα 194 (40,76%) είχαν πεθάνει εξαιτίας λαθροθηρίας και τα 83 (17,4%) από δηλητηρίαση», λέει ο κ. Στ. Ξηρουχάκης.

Εξολόθρευση και με τον... νόμο 
 
Η ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ αγρίων ζώων αλλά και πτηνών γινόταν επί πολλά χρόνια σύμφωνα με το γράμμα του νόμου. Σύμφωνα με τον γεωπόνο κ. Γ. Γιαννάτο, ώς το 1976 ίσχυε η «δίωξη» πολλών ειδών αρπακτικών, συμπεριλαμβανομένων αετών και όρνιων. Ώς το 1980 τα δασαρχεία νομιμοποιούνταν να καταπολεμούν με στρυχνίνη και ώς το 1993 με κυανιούχο κάλιο την αλεπού και το κουνάβι. Με υπουργική απόφαση του 1988 χαρακτηρίζονταν ως επιβλαβή είδη η αλεπού (είχε επικηρυχθεί με 1.000 δραχμές), το τσακάλι, το πετροκούναβο σε όλη τη χώρα και το αγριοκούνελο στα νησιά. Επίσης τα πτηνά κάργια, κουρούνα, καρακάξα, σπουργίτι, δενδροσπουργίτι, χωραφοσπουργίτι, μελισσοφάγος, ψαρόνι, κίσσα και συκοφάγος.
Πολλές από αυτές τις πρακτικές ατόνησαν στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως από το 1993 και μετά υπήρξε μεγάλη έξαρση της παράνομης δόλωσης με φυτοφάρμακα και απαγορευμένα σκευάσματα.ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ Ν Α ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ